උන්මාද ප්‍රේමයක අවසන් විෂාදික සිතිවිලි අංශුමාත්‍රයට සමුදෙමි... ප්‍රේම සයිකෝසියාව බිඳිමි, භින්නෝන්මාදයට පෙර අවදිවෙමි.... රියලිටියතුල, හති අරිමි භාව විශෝධනයට ඉඩදෙමි රාගික, විරාගික මතක ප්‍රභාෂ්වර ප්‍රකෘති සමුද්දේශයන් හා සසඳමි එතකුදු, සවිඥ්ඥානික නුඹ කැෆචිනෝව හිස්වනතෙක් ෆැන්ටසියෙහි තබමි...

ඹබලොව ඝටිකාව මෙලොවට වඩම්වලා කලුවර නොවන්නට ඉර හඳ නවත්වලා උණුසුම් හැඟුම් මැද ආදරෙ හදින් දරා මරණ තුනක් මැද ආවා යශෝදරා

සිසිල ගලනා තුරුනු හැන්දෑවේ සොයා එමි පෙර නොවිඳි උණුසුම් වැටෙනතුරු අරුණලු උදේ පාට කරනට රෝස දෙකොපුල්

අනෝරා වැසි වැටුනු කල් හිඳ ආදරේ අඩු නොකර දී සොඳ එදා වාගෙම අදත් ලඟ හිඳ නුඹයි මගෙ දුක දරන සංහිඳ

මරතෝඬිය නොදුටු දෑත දෑතේ පටලා අල් කුරාන නොදුටු දෑස දෑසේ පටලා අරාබි බස් නුහුරු දෙතොල් දෙතොලේ පටලා සිහල ෆාතිමා මාලඟ හිස සළු පටලා විදුලි වේගයෙන් ගැහෙනා හදවත ඇසෙනා සැඳෑ අඳුරු තිර අතරින් ලොවෙන් සැඟවෙනා ලොවට බයෙන් දහස් වරක් දෙපස බලමිනා මොට්ටක්කෙලි තිර යට ඇය හොරෙන් සැඟවෙනා

රිදුනු ඉරිතැලුනු සිත ආදරෙන් සිපගන්න හැමදාම ලඟ හිටිය තනිකමක් නොදැනෙන්න ඉකිගසන හැම විටම ලැමට තදකරගන්න නුඹයි ඒ ජීවිතේ හත්පාට දේදුන්න

Vocals - Kasun Kalhara Lyrics - Darshana Widyaratne Melody & Music - Nalaka Anjana Kumara Track recording, mixing & mastering - Jayanga Dedigama (Miyesi Studio) කාලයත් එක්ක ජීවිතේ ගොඩක් දේවල් වෙනස් වෙනවා. අහිමි වෙනවා. මගහැරෙනවා. අගය අඩුවෙනවා. ආදරෙත් එහෙමයි. මගහැරෙනවා, අහිමි වෙනවා. අපි නොදැනුවත්වම. අපිට නොකියාම. එතකොට තමයි මිනිස්සු මතකයන් එක්ක ජීවත්වෙන්න පටන් ගන්නේ. එදා වගේම හාදු වැස්සේ තෙමෙන්න සිතින් දුවන්නේ. අමාවක ජීවිතේට පායලා තිබුනු තරු ඇස් මැවි මැවී පේන්න පටන් ගන්නේ. ඒ තමයි රිදෙන රිදවන, විඳින විඳවන මතක. ඒ නොස්ටැල්ජියාව කවියකට තරම් ජීවිතයට සුන්දර නෑ. රිදෙනවා. රිදවනවා, කකියනවා. ඒ නිසාම තමයි, මිනිස්සු ජීවිතේ ආයෙමත් දවසක් ගැන හීන මවන්නේ. ජීවිතේ ආයෙමත් දවසක..... ඉඩක් ලැබුනොත් නුඹට මොහොතක.... ඒ තමයි, තනිකමත් එක්ක හිතේ හිරවෙච්ච අහිංසක සිතුවිලි. ඒ ගැන මිනිස්සුන්ට ලියලා ඉවර කරන්න බෑ. ලියූවත් බොහොමයක් කවි පද ..... බොහෝ දේ ඇත තවම ලියනට...... මේ සිතුවිල්ලට පණ පොවපු , මේ සිතුවිල්ල හැඩ කරපු නාලක අංජන කුමාර සහ කසුන් කල්හාර නම්වූ ඒ යෝධ මිනිසුන් දෙදෙනාට දස දහස් වාරයක් පිං! තමන්ගේ ප්‍රතිභාව තුලින් හැකි උපරිමයෙන් මෙම ගීතය සැරසූ සුගත් හෙට්ටිආරච්චි, සනත් සතිස්චන්ද්‍ර , ඉන්දුනාත් නන්දසිංහ සහ Palitha Jayawardana ඇතුලු වාද්‍යවෘන්දයට හදපිරි ස්තුතිය! සුපුරුදු සහෝදරත්වයෙන් ගීතය පටිගත කිරීමේ සිට සියලු තාක්ෂණික කාර්යයන් ඉටුකල Jayanga Dedigama (මියැසි ස්ටූඩියෝ) සහෘදයාට ඉමහත් තුති! Lyrics: ජීවිතේ ආයෙමත් දවසක ඉඩක් ලැබුනොත් නුඹට මොහොතක කවුරුවත් නැති පාලු හෙවනක හිඳින් මා ලඟ නොවී අවනත එදා වාගෙම හාදු වැස්සක තෙමෙන්නට සිත දුවයි නුඹ වෙත ආදරේ මියැදුනත් දවසක හැකිවේවි මට තනිව විඳිනට අමාවක ජීවිතේ හැමවිට දැනෙයි මට ඒ තරු දෙනෙත් යුග ලියූවත් බොහොමයක් කවි පද බොහෝ දේ ඇත තවම ලියනට

Vocals, Melody & Music - Nalaka Anjana Kumara Lyrics - Darshana Widyaratne ලාලසාව පිරිච්ච ආදරේ වෑහෙන අපූරු හැන්දෑවක ලෝබ හිතෙන මතකයක්, පපුතුරේ රිද්මයත් එක්ක මෙහෙම සටහන් වුනා. ලදලියක රන් රුවකි මවනා තිසර යුග උණුහුමකි හොවනා ලවන් මෙන් මුදු වදන් ගොතනා දෙවගනකි ඇය තුරුලේ රැඳෙනා තරු වියන් යට රනින් දිලෙනා උකුල්තල දිවසුවයි ගෙනෙනා නුරාපිරි නෙතු රහස් කියනා සුරඟනකි ගත අවදි කරනා ඒ තමයි පරිස්සම්කළ ප්‍රේමය. දෝවලා දෙකොපුල් තුරුලුකර, පරිස්සම්කළ ප්‍රේමය. උණුහුමේ මැද මගෙ දැතතර, පරිස්සම්කළ ප්‍රේමය. වැස්ස පායන්නටත් ඉස්සර, ඇස්වහ වැදුනු ප්‍රේමය. ප්‍රේමයේදී හැරයන කෙනා නෙවෙයි ජීවත්වෙන්නේ, ප්‍රේමයත් එක්ක ජීවත්වෙන කෙනා. එදත්, ලෝකනාථා නෙවෙයි කවි ලීවේ, රාහුල. නාලක අන්ජන කුමාර පුරුදු විදියට අදත් මගෙ අඳෝනාව අපූරුවට සංගීතවත් කරා. ඔහු මේ ගීතය අවසානයේ ගිටාරය හඬවපු හැටි..ඔව්.. ලෝබ හිතෙනවා. ඒ සංගීතයට, විරහව පොඟවපු ඔහුගේ හඬ පෞරුෂය එක්වුනහම "නුඹයි ප්‍රේමය පරිස්සම් කළ" ප්‍රේමනීය විදුලිසැරයක්. වෑහෙනා ආදරේ හද තුල සීතලේ මැද සොඳුරු වැසිවල දෝවලා දෙකොපුල් තුරුලුකර නුඹයි ප්‍රේමය පරිස්සම් කල බේරෙනා වැහි බිංදු රස කල හිනැහෙනා ලවනතයි සුවබර උණුහුමේ මැද මගෙ දෑතතර නුඹයි ප්‍රේමය පරිස්සම් කල වැස්ස පායන්නටත් ඉස්සර ගැස්සිලා ඇහැරුනේ හද විල ගියත් නුඹ මගෙ දෑත් අතහැර නුඹයි ප්‍රේමය පරිස්සම් කල

Cast- Dishney Umario Rajapakshe Vocals – Nadun Reshantha Composed by – Nalaka Anjana Kumara Lyrics – Darshana Widyaratne Mixed & Mastered – Anura Ranasinghe Director– Aruna Jayawardana DOP – Nadun Jayantha Editor – Sasanka Ramanayake @The Extreme Media Keys – Sugath Hettiarachchi Cello – Rochana Ramanayake Violin – Thisara Bandara Drums – Sisira Darmarathna Bass – Prasad Silva Lead & Rhythm– Nalaka Anjana Kumara විලිකුන් පත් ඇදහැලෙන ප්‍රේමය දෙස, තරු අතර සැඟවයන යශෝධරා දෙස, කුර ගගා ලන්වෙන ජීවිත අඳුර දෙස උපේක්ෂාවෙන් බලා සිටිමි. ලේන කුලේ සිට අවියෝජනීයව පෙමින් බැඳෙන්නට මා සිදුහත් නොවන බව වටහා ගමි. තනිකම ප්‍රේමයක් සේ දකිමි. ජීවිතය උහුලා ගමි. "ආයෙමත් නුඹ" මෙතැන් සිට සබැඳි ඔබගේ දෝත මත ස්නේහයෙන් තබමි. ආයෙමත්, නුඹ දුරයි දැනෙනා … ජීවිතේ… නුහුරු තැන් පෙනෙනා.. ආ මගේ…. තනිකමක් රැඳෙනා හීනයකවත් තනිරකින්නට ආයෙමත් නුඹ නොඒවිද සිතෙනා.... ඉකිගැසුම්, හද පුරා ඇසෙනා සීතලට නුඹෙ තුරුල මැවෙනා හීනියට නෙතු තෙමා වැටෙනා ආදරෙන් යලි ලඟ හිඳින්නට සස්වාමික නුඹ නොඒවිද සිතෙනා... තරු දෙනෙත්, නෙතු උඩින් දිලෙනා මුදු මලෙක සුව මුව'ග රැඳෙනා හසතුඩ'ග ගත අවදි කරනා තරු එලිය යට මැවුනු දෙවඟන මේ භවේ යලි නොඒවිද සිතෙනා ...

Cast- Dishney Umario Rajapakshe Vocals – Nadun Reshantha Composed by – Nalaka Anjana Kumara Lyrics – Darshana Widyaratne Mixed & Mastered – Anura Ranasinghe Director– Aruna Jayawardana DOP – Nadun Jayantha Editor – Sasanka Ramanayake @The Extreme Media Keys – Sugath Hettiarachchi Cello – Rochana Ramanayake Violin – Thisara Bandara Drums – Sisira Darmarathna Bass – Prasad Silva Lead & Rhythm– Nalaka Anjana Kumara විලිකුන් පත් ඇදහැලෙන ප්‍රේමය දෙස, තරු අතර සැඟවයන යශෝධරා දෙස, කුර ගගා ලන්වෙන ජීවිත අඳුර දෙස උපේක්ෂාවෙන් බලා සිටිමි. ලේන කුලේ සිට අවියෝජනීයව පෙමින් බැඳෙන්නට මා සිදුහත් නොවන බව වටහා ගමි. තනිකම ප්‍රේමයක් සේ දකිමි. ජීවිතය උහුලා ගමි. "ආයෙමත් නුඹ" මෙතැන් සිට සබැඳි ඔබගේ දෝත මත ස්නේහයෙන් තබමි. ආයෙමත්, නුඹ දුරයි දැනෙනා … ජීවිතේ… නුහුරු තැන් පෙනෙනා.. ආ මගේ…. තනිකමක් රැඳෙනා හීනයකවත් තනිරකින්නට ආයෙමත් නුඹ නොඒවිද සිතෙනා.... ඉකිගැසුම්, හද පුරා ඇසෙනා සීතලට නුඹෙ තුරුල මැවෙනා හීනියට නෙතු තෙමා වැටෙනා ආදරෙන් යලි ලඟ හිඳින්නට සස්වාමික නුඹ නොඒවිද සිතෙනා... තරු දෙනෙත්, නෙතු උඩින් දිලෙනා මුදු මලෙක සුව මුව'ග රැඳෙනා හසතුඩ'ග ගත අවදි කරනා තරු එලිය යට මැවුනු දෙවඟන මේ භවේ යලි නොඒවිද සිතෙනා ...

උඹේ ඔය හැඩ මුහුනට, දිලිහෙන ඇස්දෙකට, කන් පිනන කටහඬට, අපූරු මොලයට, රත්තරන් හදවතට මේ ලෝකේ දහසකුත් දෙනා දවසක උඹට හුඟක් ආදරෙයි කියාවි. පරිස්සම් වෙයන්, ඇට්ටර වෙයන්, තනිකමට හුරුවෙයන්, මේ ලෝකේ කොහේවත් එච්චර ලස්සන නෑ මයෙ පුතේ. ඒත්, සංවේදී මිනිහෙක් වෙයන් මේ මහපොලොවෙ හිටගනින් මේ ලෝකය දැකපන් උඹේ යුතුකම් ඉටුකරපන් මේ ලෝකයට ආදරය කරපන්

දුක අරන් ආපු සීතල, කාමරේ පුරාම පිරිලා. ඉටිපහන් එලිය මොකක්දෝ අවනඩුවක් කියනවා. වොඩ්කා වීදුරුව එක්කම මම බැල්කනියට ගියේ අන්ධකාරය ජීවිතේට හුඟක් හුරු නිසා. වම් පැත්තේ ඈතින් තියෙන ෆොක්ස් හිල් , ඉදල්ගස්සින්න, කළුවරෙන් ගල් ගැහිලා. දකුණු පැත්තේ පහලින්ම තියෙන තේ ෆැක්ටරිය අපේ හිත් වගේ දිවා රෑ විලාප තියනවා. ඊට ඈතින් පෙනෙන තැඹිලිපාට විදුලි බුබුලු විටින් විට අපැහැදිලි වෙන්නේ හීතලේ තෙමා හැලෙන පබළු කැට හුළඟ එක්ක පොර බදද්දි. වොඩ්කා ටිකකින් දෙතොල් තෙමන මට ඒ හිරිකඩ සමච්චලේට හිනාවෙනවා වගේ. එතකොට , මේ සීතලට මට නුඹේ තුරුල මැවෙනවා. මේ අඳුර මාව ගොඩාක් දුර අරන් යනවා, ඒ තරු ඇස්, මගේ නෙත් උඩින් දිලුන තරු ඇස් මවන්න. ඒත් එක්කම තමයි මට එදා ජීවිතේ හුඟක් නුහුරු තැන් පෙනුනේ, ආයෙමත් නුඹ දුරයි කියලා දැනුනේ, හීනයකවත් තනි රකින්න නුඹ ආයෙත් නොඒවිද කියලා හිතුනේ. ඔව්, එතකොට තමයි මගේ ඇස් හීනියට තෙමා වැටෙන්න පටන් ගත්තේ. ඒ සීතලේ තනිකමින් අවදි වෙච්ච කවි සිත, එදා මම සයිබරයේ ලියා තැබුවේ, නුඹට කියවන්න. තනිවෙච්ච හුඟක් හිත්වලට ශක්තියක් වෙන්න. "වරෙක එය, නිතැතින්ම ලඟ රැඳුනු ප්‍රේමයයි, මාහට පණ පෙවූ ප්‍රේමයයි, අත්නොහැර, බදාගත් ප්‍රේමයයි, තවමත්, අත්හරින්නට ලෝබ ප්‍රේමයයි..."

පාර දෙපැත්ත කොලම කොල පාටයි. පහලින් බලද්දි, ඉහල වංගු ටික ලස්සනට පේනවා. අත්හරින්න ලෝබයි මට. Give me my haaaaaaaand..... නුඹ එහෙම කියනගමනුත්, මගෙ අතේ දැවටුනා. අපි ඒ කන්දෙ ගොඩාක් දුර යන්න ඇති. හීන්පොදට තෙමි තෙමි, මන්දාරමේ ගුලිවෙවී, ගොඩාක් දුර යන්න ඇති. මම වගේම, නුඹත් ආසයි ඒ මන්දාරම් අඳුරට. ඒ පබලු කැට , නුඹ වගේම ලාමකයි. මම කොහොම නොලියා ඉන්නද නුඹ ගැන, දෝරේ ගලන ආදරේ ගැන.